ผู้ไกล่เกลี่ยกำลังช่วยคู่กรณีประเมินทางเลือกในเรื่อง “เพิกถอนการฉ้อฉลโดยเสน่หา” โดยมีข้อเท็จจริงว่า ลูกหนี้รู้ว่าตนทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบแล้วให้ทรัพย์แก่ญาติโดยเสน่หา แนวทางใดไม่สรุปเกินตัวบท
กเพิกถอนไม่ได้เพราะกรรมสิทธิ์โอนไปแล้ว
ขเจ้าหนี้จะเพิกถอนได้ก็ต่อเมื่อพิสูจน์ได้ว่าผู้รับให้ในฐานะญาติรู้เห็นและร่วมกับลูกหนี้กระทำการฉ้อฉลด้วยเสมอ เพราะกฎหมายถือว่าการให้โดยเสน่หาต้องอาศัยความรู้ของทั้งสองฝ่ายเช่นเดียวกับนิติกรรมที่มีค่าตอบแทน
คเจ้าหนี้อาจขอเพิกถอนได้โดยไม่ต้องพิสูจน์ว่าผู้รับให้รู้ถึงความเสียเปรียบ เพราะเป็นนิติกรรมโดยเสน่หา
งเพิกถอนได้โดยเจ้าหนี้ยึดทรัพย์คืนเองโดยไม่ฟ้องศาล
เฉลยอธิบาย
มาตรา 237 วางหลักว่ากรณีมีค่าตอบแทนต้องพิจารณาความรู้ของผู้รับประโยชน์ แต่กรณีทำให้โดยเสน่หาเพียงลูกหนี้รู้ว่าจะทำให้เจ้าหนี้เสียเปรียบก็เพียงพอ อ้างอิง: ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ฉบับที่ใช้บังคับปัจจุบัน และระบบกลางทางกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (https://law.go.th/) จึงเลือกข้อ C ส่วนข้ออื่นสับสนระหว่างองค์ประกอบ ผลบังคับ และขั้นตอนใช้สิทธิ