ในการประเมินผลโครงการที่มีเป้าหมายเชิงนามธรรม เช่น 'เพิ่มความตระหนักรู้เรื่องการเตรียมพร้อมรับสาธารณภัย' ผู้ประเมินควรกำหนดตัวบ่งชี้ (Indicators) ลักษณะใดจึงจะเหมาะสมที่สุด

ใช้ตัวบ่งชี้ที่อิงความพึงพอใจของผู้เข้าร่วมเป็นหลัก เพราะสะท้อนความรู้สึกของกลุ่มเป้าหมายได้โดยตรงและวัดได้ง่าย
กำหนดตัวบ่งชี้เชิงปริมาณเพียงอย่างเดียว เช่น จำนวนสื่อประชาสัมพันธ์ที่ผลิตได้และจำนวนครั้งที่จัดกิจกรรมอบรมในช่วงโครงการ
กำหนดตัวบ่งชี้ที่วัดได้เชิงพฤติกรรม เช่น ร้อยละของประชาชนที่สามารถบอกขั้นตอนการอพยพได้ถูกต้อง หรือจำนวนครัวเรือนที่จัดเตรียมกระเป๋าฉุกเฉิน
หลีกเลี่ยงการกำหนดตัวบ่งชี้เชิงปริมาณและใช้เฉพาะการสัมภาษณ์เชิงลึกเพื่อให้ได้ข้อมูลที่ครบถ้วนและตรงประเด็นมากที่สุด

เฉลยอธิบาย

เป้าหมายเชิงนามธรรม เช่น 'ความตระหนักรู้' ต้องแปลงเป็นตัวบ่งชี้ที่สังเกตและวัดได้จริง (Measurable Indicators) โดยเฉพาะตัวบ่งชี้เชิงพฤติกรรม (Behavioral Indicators) เพราะสะท้อนผลลัพธ์ที่แท้จริงว่าประชาชนเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมหรือไม่ ตัวเลือก B วัดเฉพาะปัจจัยนำเข้า (Input) ไม่ใช่ผลลัพธ์ ตัวเลือก C ใช้ความพึงพอใจซึ่งไม่สะท้อนความตระหนักรู้ที่แท้จริง และตัวเลือก D ละเลยการวัดเชิงปริมาณซึ่งจำเป็นสำหรับการประเมินผลอย่างรอบด้าน ควรกำหนดวัตถุประสงค์ ตัวชี้วัด baseline/target เจ้าของความเสี่ยง มาตรการ และ trigger ของฉากทัศน์ พร้อมทำ after-action review เพื่อปรับแผนและการฝึกซ้อม; อ้างแนวทาง ปภ. และแผนแห่งชาติ 2564–2570

ข้อสอบอื่นในวิชาความรู้เกี่ยวกับการวิเคราะห์นโยบายสาธารณะ การวางแผนและจัดทำโครงการ การติดตาม และประเมินผล การบริหารเชิงกลยุทธ์ การบริหารความเสี่ยง เทคโนโลยีและเครื่องมือวิเคราะห์งานด้านป้องกัน และบรรเทาสาธารณภัย การใช้เทคโนโลยีดิจิทัล คอมพิวเตอร์ และอุปกรณ์สำนักงาน

ดูข้อสอบวิชานี้ทั้งหมด →