เจ้าหน้าที่การเงินตรวจใบเบิกก่อนจ่ายและพบข้อเท็จจริงข้างต้น ในประเด็น “การนับเวลาเบี้ยเลี้ยง” โดย ผู้เดินทางไม่พักแรมและเวลาเดินทางจริงอยู่ช่วงเกินหกชั่วโมงแต่ไม่เกินสิบสองชั่วโมง ควรวินิจฉัยอย่างไร

เฉลยอธิบาย

หลักการนับเวลาแยกกรณีพักแรมและไม่พักแรม โดยช่วงเกิน 6 แต่ไม่เกิน 12 ชั่วโมงของกรณีไม่พักแรมเป็นครึ่งวัน อ้างอิง: กรมบัญชีกลาง: พ.ร.ฎ. ค่าใช้จ่ายในการเดินทางไปราชการ พ.ศ. 2526 แก้ไขถึงฉบับที่ 9 พ.ศ. 2560 และระเบียบ/หนังสือเวียนที่เกี่ยวข้อง (https://www.cgd.go.th/cs/cpn/cpn/%E0%B8%A3%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%9A%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%9A8.5.html), ระเบียบกระทรวงการคลังฉบับที่ 3 พ.ศ. 2565 (https://www.cgd.go.th/cs/internet/internet/ViewNews.html?content=News%3A1428587167053), และ Q&A กรมบัญชีกลาง (https://www.cgd.go.th/cs/Satellite?blobcol=urldata&blobkey=id&blobtable=MungoBlobs&blobwhere=1438176231262&ssbinary=true) จึงเลือกข้อ C เพราะวินิจฉัยประเภท สิทธิ เหตุจำเป็น และหลักฐานเป็นลำดับ ส่วนข้ออื่นข้ามเงื่อนไขหรือเสี่ยงเบิกซ้ำ