ก รู้ว่ากล่องเป็นทรัพย์ของ ข แต่เชื่อโดยสุจริตว่า ข อนุญาตให้นำไปได้ การวิเคราะห์เจตนาควรแยกข้อใด?
กถือว่าการรู้เจ้าของทำให้ทุจริตครบโดยไม่ดูความเชื่ออื่น
ขถือว่าความยินยอมมีผลเมื่อทำเป็นหนังสือราชการเท่านั้น โดยไม่ตรวจความรู้และความประสงค์
คตรวจว่ากล่องหนักพอจะเรียกว่าเป็นทรัพย์หรือไม่ เพราะถือว่าผลร้ายเพียงอย่างเดียวพิสูจน์เจตนาได้
งแยกการรู้ว่าเป็นทรัพย์ของผู้อื่นออกจากความเชื่อเรื่องสิทธิหรือความยินยอมในการเอาไป
เฉลยอธิบาย
การวินิจฉัยเจตนาต้องตรวจข้อเท็จจริงอันเป็นองค์ประกอบแต่ละส่วนและเจตนาทุจริตที่ฐานความผิดกำหนด ดังนั้น “แยกการรู้ว่าเป็นทรัพย์ของผู้อื่นออกจากความเชื่อเรื่องสิทธิหรือความยินยอมในการเอาไป” จึงเป็นคำตอบเดียวที่ครบองค์ประกอบตาม มาตรา 59 ประกอบมาตรา 334 ส่วนตัวลวงที่ใกล้เคียงที่สุดขาดองค์ประกอบหรือใช้ฐานความผิดคนละกรณี