ฐานกฎหมาย ขอบเขต มาตรฐาน และหน้าที่พื้นฐาน
ฐานกฎหมายและความสัมพันธ์ของบทบัญญัติ — กองทุนความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทํางาน รวมทั้งคณะกรรมการบริหารกองทุน มีฐานอํานาจโดยตรงจากพระราชบัญญัติความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทํางาน พ.ศ. 2554 โดยเฉพาะบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ถึงบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง บทบัญญัติดังกล่าวกําหนดการจัดตั้งกองทุน ที่มาของเงิน วัตถุประสงค์การใช้จ่าย องค์ประกอบของคณะกรรมการบริหาร อํานาจหน้าที่ และระบบรายงานทางการเงินไว้เป็นโครงสร้างหลัก เรื่องการดํารงตําแหน่ง การพ้นจากตําแหน่ง และการประชุมของคณะกรรมการบริหารกองทุน มิได้แยกบัญญัติรายละเอียดทั้งหมดไว้ซ้ําอีกชุดหนึ่ง บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ให้นําบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง และบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง วรรคหนึ่ง วรรคสาม และวรรคสี่ ซึ่งใช้กับคณะกรรมการความปลอดภัยระดับชาติ มาใช้โดยอนุโลม ส่วนการแต่งตั้งคณะอนุกรรมการให้นําบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง
มาใช้โดยอนุโลม จึงต้องอ่านบทบัญญัติที่อ้างถึงประกอบกัน การได้มาของผู้แทนฝ่ายนายจ้างและผู้แทนฝ่ายลูกจ้างเป็นอีกขั้นตอนหนึ่ง ตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง วรรคสาม รัฐมนตรีเป็นผู้กําหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข โดยต้องคํานึงถึงการมีส่วนร่วมของทั้งหญิงและชาย หลักเกณฑ์ที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม 2555 ครอบคลุมทั้งคณะกรรมการความปลอดภัยระดับชาติและคณะกรรมการบริหารกองทุน ขอบเขตการใช้บังคับและคํานิยามสําคัญ — พระราชบัญญัติประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อวันที่ 17 มกราคม 2554 และให้ใช้บังคับเมื่อพ้น 180 วัน นับแต่วันประกาศ การกําหนดช่วงเวลาก่อนมีผลใช้บังคับทําให้หน่วยงานและสถานประกอบกิจการมีเวลาปรับระบบ แต่เมื่อครบกําหนดแล้ว หน้าที่ตามกฎหมายเกิดขึ้นโดยตรงแก่บุคคลและกิจการที่อยู่ในขอบเขต
พระราชบัญญัติไม่ใช้บังคับแก่ราชการส่วนกลาง ราชการส่วนภูมิภาค และราชการส่วนท้องถิ่น รวมถึงกิจการอื่นทั้งหมดหรือบางส่วนตามที่กําหนดในกฎกระทรวง อย่างไรก็ตาม การยกเว้นจากการใช้บังคับโดยตรงไม่ได้หมายความว่าหน่วยงานนั้นไม่มีหน้าที่ด้านความปลอดภัย หน่วยงานที่ได้รับยกเว้นยังต้องจัดให้มีมาตรฐานการบริหารและการจัดการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทํางาน ไม่ต่ํากว่ามาตรฐานตามพระราชบัญญัติ คําว่า “นายจ้าง” มีความหมายรวมถึงผู้ประกอบกิจการที่ยอมให้บุคคลมาทํางานหรือทําผลประโยชน์ให้แก่หรือในสถานประกอบกิจการ ไม่ว่างานนั้นจะเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการผลิตหรือธุรกิจโดยตรงหรือไม่ ส่วน “ลูกจ้าง” รวมถึงผู้ที่ได้รับความยินยอมให้ทํางานหรือทําผลประโยชน์ในสถานประกอบกิจการ ไม่ว่าจะเรียกชื่อสถานะหรือเอกสารว่าอย่างไร การวินิจฉัยจึงพิจารณาความสัมพันธ์และข้อเท็จจริงในการทํางาน
ไม่ยึดชื่อสัญญาเพียงอย่างเดียว มาตรฐานความปลอดภัยและความรับผิดชอบพื้นฐานของนายจ้าง — นายจ้างมีหน้าที่บริหาร จัดการ และดําเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทํางานให้เป็นไปตามมาตรฐานที่กําหนดในกฎกระทรวง การดําเนินการต้องคํานึงถึงลักษณะงาน เครื่องจักร อุปกรณ์ สารเคมี สถานที่ และความเสี่ยงที่อาจกระทบชีวิต ร่างกาย จิตใจ หรือสุขภาพอนามัย มิใช่เพียงจัดทําเอกสารเพื่อแสดงการปฏิบัติตามกฎหมาย ผู้บริหารและหัวหน้างานมีหน้าที่สนับสนุนและร่วมมือกับนายจ้างและบุคลากรอื่นเพื่อให้การปฏิบัติตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง และบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง เกิดผลจริง การสนับสนุนดังกล่าวไม่ทําให้ความรับผิดชอบหลักของนายจ้างหมดไป และไม่อาจใช้โครงสร้างการบังคับบัญชาเป็นเหตุผลผลักภาระทางกฎหมายทั้งหมดให้ผู้บริหารหรือหัวหน้างาน
ค่าใช้จ่ายที่เกิดจากการดําเนินการด้านความปลอดภัยตามพระราชบัญญัติเป็นภาระของนายจ้าง นายจ้างเรียกเก็บค่าอุปกรณ์คุ้มครอง ค่าตรวจวัด ค่าฝึกอบรม หรือค่าใช้จ่ายที่กฎหมายกําหนดให้ต้องจัดจากลูกจ้างไม่ได้ หลักนี้สะท้อนว่าการป้องกันอันตรายเป็นส่วนหนึ่งของการจัดการสถานประกอบกิจการ ไม่ใช่สวัสดิการที่ลูกจ้างต้องร่วมออกค่าใช้จ่าย การแจ้งอันตราย การฝึกอบรม และมาตรการประจําสถานประกอบกิจการ — เมื่อสภาพงานหรือสภาพแวดล้อมอาจทําให้ลูกจ้างได้รับอันตราย นายจ้างต้องแจ้งอันตรายที่อาจเกิดขึ้นและแจกคู่มือปฏิบัติงานให้ลูกจ้างทุกคนก่อนเข้าทํางาน ก่อนเปลี่ยนงาน หรือก่อนเปลี่ยนสถานที่ทํางาน การให้ลูกจ้างลงชื่อรับทราบโดยไม่แจ้งรายละเอียดของความเสี่ยงและไม่มอบคู่มือจึงยังไม่ครบองค์ประกอบของหน้าที่ตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง
นายจ้างต้องจัดให้ผู้บริหาร หัวหน้างาน และลูกจ้างทุกคนได้รับการฝึกอบรมด้านความปลอดภัยเพื่อให้สามารถบริหารจัดการและทํางานได้อย่างปลอดภัย หากรับลูกจ้างใหม่ เปลี่ยนงาน เปลี่ยนสถานที่ทํางาน หรือเปลี่ยนเครื่องจักรหรืออุปกรณ์ที่อาจก่ออันตราย ต้องฝึกอบรมลูกจ้างก่อนเริ่มทํางาน การส่งเอกสารให้อ่านอย่างเดียวไม่อาจแทนการฝึกอบรมที่ทําให้เกิดความรู้และทักษะในการปฏิบัติได้ นายจ้างต้องติดประกาศสัญลักษณ์เตือนอันตราย เครื่องหมายเกี่ยวกับความปลอดภัย และข้อความแสดงสิทธิและหน้าที่ของนายจ้างกับลูกจ้างในที่เห็นได้ง่ายตามที่อธิบดีประกาศกําหนด หากได้รับคําเตือน คําสั่ง หรือคําวินิจฉัยตามพระราชบัญญัติ ต้องแจ้งหรือปิดประกาศเอกสารนั้นในที่เห็นได้ง่าย ณ สถานประกอบกิจการเป็นเวลา ไม่น้อยกว่า 15 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้ง
ผู้ปฏิบัติ ผู้รับเหมา อุปกรณ์ และบริการด้านความปลอดภัย
หน้าที่ของลูกจ้าง หัวหน้างาน ผู้รับเหมา และการใช้อุปกรณ์คุ้มครอง — ลูกจ้างต้องดูแลสภาพแวดล้อมในการทํางานในพื้นที่ที่รับผิดชอบให้สอดคล้องกับมาตรฐานและลักษณะงาน หากพบข้อบกพร่องหรือความชํารุดที่ไม่สามารถแก้ไขเองได้ ต้องแจ้งเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทํางาน หัวหน้างาน หรือผู้บริหาร ผู้รับแจ้งมีหน้าที่แจ้งเป็นหนังสือต่อนายจ้างโดยไม่ชักช้า เพื่อให้การแก้ไขเข้าสู่สายการรับผิดชอบอย่างเป็นทางการ
เมื่อหัวหน้างานทราบข้อบกพร่องหรือความชํารุดที่อาจเป็นอันตราย ต้องดําเนินการป้องกันภายในขอบเขตที่รับผิดชอบหรือได้รับมอบหมาย ทันทีที่ทราบ หากไม่สามารถดําเนินการเองได้ ต้องแจ้งผู้บริหารหรือนายจ้างให้แก้ไขโดยไม่ชักช้า การรับแจ้งแล้วปล่อยให้งานดําเนินต่อโดยไม่มีมาตรการชั่วคราวจึงไม่สอดคล้องกับลําดับหน้าที่ที่กฎหมายวางไว้ นายจ้างต้องจัดและดูแลให้ลูกจ้างสวมอุปกรณ์คุ้มครองความปลอดภัยส่วนบุคคลที่ได้มาตรฐาน ลูกจ้างต้องสวมและดูแลอุปกรณ์ให้ใช้งานได้ตลอดเวลาทํางาน หากลูกจ้างไม่สวมอุปกรณ์ นายจ้างมีหน้าที่
สั่งให้หยุดทํางานจนกว่าจะสวมอุปกรณ์ มิใช่เพียงเตือนแล้วปล่อยให้ปฏิบัติงานเสี่ยงต่อไป ผู้รับเหมาชั้นต้นและผู้รับเหมาช่วงมีหน้าที่ด้านความปลอดภัยของลูกจ้างเช่นเดียวกับนายจ้าง หากมีผู้รับเหมาช่วงหลายทอด ผู้รับเหมาช่วงตลอดสายจนถึงผู้รับเหมาชั้นต้นที่มีลูกจ้างทํางานในสถานประกอบกิจการเดียวกันต้องร่วมกันจัดสถานที่ทํางานให้ปลอดภัยและถูกสุขลักษณะ จึงไม่อาจอ้างว่าความรับผิดทั้งหมดอยู่ที่คู่สัญญาระดับอื่น
ผู้ให้บริการด้านความปลอดภัยและบุคลากรวิชาชีพ — บุคคลที่ประสงค์ให้บริการตรวจวัด ตรวจสอบ ทดสอบ รับรอง ประเมินความเสี่ยง จัดฝึกอบรม หรือให้คําปรึกษาเพื่อส่งเสริมความปลอดภัยตามมาตรฐาน ต้องขึ้นทะเบียนตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ส่วนผู้ให้บริการที่เป็นนิติบุคคลต้องได้รับใบอนุญาตจากอธิบดีตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง หลักเกณฑ์การขอ การต่ออายุ การพักใช้ และการเพิกถอนเป็นไปตามกฎกระทรวงที่ออกตามอํานาจแต่ละมาตรา
เมื่อไม่รับขึ้นทะเบียนหรือเพิกถอนทะเบียนของบุคคล ผู้ได้รับผลกระทบมีสิทธิอุทธรณ์เป็นหนังสือต่ออธิบดีภายใน 30 วัน นับแต่วันที่ได้รับแจ้ง และคําวินิจฉัยของอธิบดีเป็นที่สุด สําหรับนิติบุคคลที่ถูกปฏิเสธใบอนุญาต ไม่ต่ออายุ ไม่ออกใบแทน พักใช้ หรือเพิกถอนใบอนุญาต ให้อุทธรณ์ต่อคณะกรรมการภายใน 30 วันตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง และคําวินิจฉัยของคณะกรรมการเป็นที่สุด นายจ้างต้องจัดให้มีเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทํางาน บุคลากร หน่วยงาน หรือคณะบุคคลตามประเภทและขนาดกิจการที่กฎกระทรวงกําหนด
เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยและบุคลากรต้องขึ้นทะเบียนต่อกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน การแต่งตั้งภายในองค์กรจึงไม่แทนการขึ้นทะเบียนเมื่อกฎหมายกําหนดให้ต้องขึ้นทะเบียน ผู้ชํานาญการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทํางานต้องได้รับใบอนุญาตจากอธิบดีตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง กระบวนการอนุญาตและการอุทธรณ์ให้นําหลักของนิติบุคคลตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง มาใช้โดยอนุโลม ประเด็นสําคัญคือการประเมินหรือรับรองผลที่กฎหมายสงวนให้ผู้ชํานาญการต้องทําโดยผู้มีใบอนุญาต ไม่ใช่การลงชื่อรับรองภายในของนายจ้างเอง
| ฝ่าย | หน้าที่หลัก | ความสัมพันธ์กับระบบกำกับ |
|---|---|---|
| นายจ้าง | จัดระบบ มาตรการ การฝึก อุปกรณ์ การประเมิน และการแก้ไขอันตราย | รับผิดชอบให้สภาพงานเป็นไปตามมาตรฐานและคำสั่งของผู้มีอำนาจ |
| ลูกจ้าง | ปฏิบัติตามวิธีปลอดภัย ใช้อุปกรณ์ และแจ้งเหตุหรือสภาพที่อาจเป็นอันตราย | ร่วมสร้างข้อมูลจากหน้างานและได้รับความคุ้มครองตามระบบ |
| หัวหน้างาน | ควบคุมงาน สื่อสารข้อกำหนด ตรวจการปฏิบัติ และหยุดหรือแก้เมื่อพบความเสี่ยง | เป็นจุดเชื่อมระหว่างนโยบายของนายจ้างกับการปฏิบัติรายวัน |
| ผู้รับเหมา | ปฏิบัติตามมาตรการของพื้นที่และประสานความเสี่ยงจากงานที่ตนรับผิด | ต้องไม่สร้างช่องว่างระหว่างข้อกำหนดของหลายองค์กรในสถานที่เดียวกัน |
| ผู้ให้บริการและวิชาชีพ | ให้บริการ ตรวจ วัด วิเคราะห์ แนะนำ หรือดำเนินงานตามคุณสมบัติ | ต้องรักษามาตรฐาน ความเป็นอิสระ และหลักฐานของงานภายในขอบเขตที่ได้รับอนุญาต |
เนื้อหาสรุปนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาส่วนบุคคล ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ หรือนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต