กฎหมายว่าด้วยรถยนต์ / การขนส่งทางบก / การจราจร

รถขนาดเล็ก หมายถึงหรือมีหลักว่า กลุ่มกิจการที่กฎหมายแยกควบคุมตามนิยามและกฎกระทรวง. ขนส่งส่วนบุคคล หมายถึงหรือมีหลักว่า การขนส่งเพื่อกิจการของตนเองตามขอบเขตที่กฎหมายกําหนด. บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง หมายถึงหรือมีหลักว่า ห้ามประกอบการขนส่งประจําทาง ไม่ประจําทาง โดยรถขนาดเล็ก หรือส่วนบุคคล เว้นได้รับใบอนุญาต; ข้อยกเว้นต้องมีฐานเฉพาะ. ใบอนุญาตประกอบการขนส่งและเงื่อนไข — 27 หมายถึงหรือมีหลักว่า ใบอนุญาตประกอบการมี 4 ประเภท — ประจําทาง ไม่ประจําทาง รถขนาดเล็ก และส่วนบุคคล. 24 หมายถึงหรือมีหลักว่า ผู้ขอประจําทาง ไม่ประจําทาง และรถขนาดเล็กต้องผ่านเงื่อนไขสัญชาติและโครงสร้างนิติบุคคลตามกฎหมาย. 25–26 หมายถึงหรือมีหลักว่า ขนส่งระหว่างประเทศและรถทะเบียนต่างประเทศต้องมีใบอนุญาตและเงื่อนไขเฉพาะ. 31–34 หมายถึงหรือมีหลักว่า ใบอนุญาตแต่ละประเภทผูกเงื่อนไขจํานวนรถ เส้นทาง ลักษณะรถ ที่ตั้ง และการดําเนินงานต่างกัน.

35–36 หมายถึงหรือมีหลักว่า ผู้ประกอบการบางประเภทต้องมีสมุดประจํารถ ประวัติผู้ประจํารถ ตรวจความพร้อม และจัดอุปกรณ์และปฏิบัติด้านความปลอดภัย. 38–40 หมายถึงหรือมีหลักว่า ห้ามเปลี่ยนค่าโดยสารหรือทํากิจการผิดลักษณะและเส้นทาง เว้นได้รับอนุญาตตามฐานที่กฎหมายกําหนด. รถและผู้ประจํารถในระบบขนส่ง — ใบอนุญาตประกอบการเป็นสิทธิของกิจการ ไม่ใช้แทนทะเบียนรถ ใบอนุญาตใช้รถ หรือใบอนุญาตผู้ขับ. รถที่จะใช้ขนส่งต้องจดทะเบียน ผ่านมาตรฐาน ตรวจสภาพ และมีเครื่องหมายและเอกสารตามกฎหมายการขนส่ง. ผู้ขับรถที่ใช้ในการขนส่งต้องมีใบอนุญาตเป็นผู้ประจํารถชนิดและชั้นที่ตรงกับรถและงาน ไม่ใช่เพียงใบขับรถส่วนบุคคล. ผู้ประกอบการห้ามใช้หรือยินยอมให้ผู้ขับที่ขาดคุณสมบัติหรืออยู่ในสภาพต้องห้ามปฏิบัติหน้าที่ตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ทวิและบทที่เกี่ยวข้อง.

เหตุฝ่าฝืนอาจกระทบทั้งคนขับ รถ และใบอนุญาตประกอบการ แยกวิเคราะห์ผู้รับผิดแต่ละราย. สภาพรถ สัญญาณ และลําดับการปฏิบัติบนทาง — ก่อนพิจารณาพฤติกรรมการขับ ต้องตรวจว่าสภาพรถ เครื่องอุปกรณ์ สิ่งบรรทุก แผ่นป้าย ทัศนวิสัย ควัน เสียง และมลพิษเป็นไปตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ถึงบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง ทวิหรือไม่ การเคลื่อนรถในทางต้องปฏิบัติตามสัญญาณและเครื่องหมาย แต่เมื่อเจ้าพนักงานจราจรให้สัญญาณหรือคําสั่งแตกต่างจากไฟหรือเครื่องหมาย ผู้ใช้ทางต้องปฏิบัติตามเจ้าพนักงานภายในขอบเขตของกฎหมาย สภาพรถ อุปกรณ์ ทัศนวิสัย และป้าย — บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง–10 — 6 หมายถึงหรือมีหลักว่า ห้ามนํารถสภาพไม่มั่นคงแข็งแรง อาจเกิดอันตราย หรืออาจทําให้เสียสุขภาพอนามัยมาใช้; เครื่องยนต์ อุปกรณ์ และส่วนควบต้องครบและใช้การได้ดี.

7 หมายถึงหรือมีหลักว่า รถที่ใช้ในทางต้องติดแผ่นป้ายเลขทะเบียน แผ่นป้ายและเครื่องหมายเลขทะเบียน หรือป้ายประจํารถตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง. 8 หมายถึงหรือมีหลักว่า รถต้องไม่ทําให้ผู้ขับมองเห็นทางไม่พอแก่ความปลอดภัย และต้องป้องกันอันตรายจากสิ่งที่บรรทุก. 9 หมายถึงหรือมีหลักว่า รถต้องไม่ก่อก๊าซ ฝุ่น ควัน ละอองเคมี หรือเสียงเกินเกณฑ์ที่กําหนด. 10/10 ทวิ หมายถึงหรือมีหลักว่า การบรรทุกและอุปกรณ์หรือการดัดแปลงต้องเป็นไปตามเกณฑ์; ฉบับที่ 13 ผูกสภาพรถผิดกฎหมายกับมาตรการห้ามและระงับใช้รถและแข่งรถ. รถยังเคลื่อนที่ได้ไม่แปลว่าปลอดภัย — เบรกผิดปกติหรือสภาพเสี่ยงชัดเจนต้องไม่นํามาใช้ในทาง. ลําดับการเชื่อฟังสัญญาณ — มองคําสั่งและสัญญาณเจ้าพนักงานจราจรที่ควบคุมเหตุเฉพาะหน้า. หากเจ้าพนักงานกําหนดการเดินรถต่างจากไฟหรือเครื่องหมาย ให้ทําตามเจ้าพนักงานตามบทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง.

เมื่อไม่มีคําสั่งเฉพาะหน้า ให้ทําตามไฟ เครื่องหมาย ช่องทาง และข้อบังคับที่ติดตั้งหรือทําให้ปรากฏ. ทุกกรณียังต้องควบคุมรถด้วยความระมัดระวัง ไม่ใช้ “ได้สิทธิ” เป็นเหตุฝ่าอันตราย. สัญญาณไฟหลัก — บทบัญญัติที่เกี่ยวข้อง — เหลืองอําพัน หมายถึงหรือมีหลักว่า เตรียมหยุดหลังเส้นหยุด; ถ้าเลยเส้นหยุดไปแล้วจึงเลยไปได้. แดงและป้ายแดง “หยุด” หมายถึงหรือมีหลักว่า หยุดหลังเส้นให้รถหยุด. เขียวและป้ายเขียว “ไป” หมายถึงหรือมีหลักว่า เดินรถต่อได้ เว้นเครื่องหมายกําหนดอย่างอื่น. ลูกศรเขียว หรือแดงพร้อมลูกศรเขียว หมายถึงหรือมีหลักว่า ไปตามทิศลูกศรด้วยความระมัดระวัง และให้สิทธิคนเดินเท้าในทางข้ามหรือรถที่มาทางขวาก่อน. แดงกระพริบ หมายถึงหรือมีหลักว่า หยุดหลังเส้น; เมื่อปลอดภัยและไม่กีดขวางจึงไปต่ออย่างระมัดระวัง. เหลืองกระพริบ หมายถึงหรือมีหลักว่า ลดความเร็วและผ่านด้วยความระมัดระวัง.