การบัญชีขั้นต้น ได้แก่ ความหมาย วัตถุประสงค์ หลักการบัญชี การจัดทำทะเบียนคุม รายรับ รายจ่าย และวิธีการบันทึกสมุดรายวันทั่วไป บัญชีแยกประเภท การผ่านรายการบัญชี และการจัดทำงบการเงิน

ด้านรายการค้า หมายถึงเหตุการณ์ที่วัดเป็นเงินได้และกระทบองค์ประกอบบัญชีของกิจการ ทั้งนี้ ข้อพิจารณาคือมิใช่ทุกเหตุการณ์ธุรกิจต้องบันทึกทันทีถ้ายังไม่เข้าเกณฑ์ สําหรับหน่วยงานทางบัญชี หมายถึงแยกกิจการออกจากเจ้าของ/หน่วยอื่นเพื่อบันทึกและรายงาน ทั้งนี้ ข้อพิจารณาคือถอนใช้ส่วนตัวมิใช่ค่าใช้จ่ายของกิจการ ผู้ใช้ข้อมูลและคุณลักษณะของข้อมูลที่ดี — ผู้ใช้ข้อมูลทางการเงินมีทั้งเจ้าของ ผู้บริหาร ผู้ลงทุน ผู้ให้กู้ เจ้าหนี้ ลูกค้า พนักงาน หน่วยงานรัฐ และผู้ตรวจสอบ ซึ่งต้องการข้อมูลต่างกัน กรอบแนวคิดแยกคุณลักษณะพื้นฐาน ได้แก่ ความเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจและการเป็นตัวแทนอันเที่ยงธรรม ออกจากคุณลักษณะเสริม ได้แก่ การเปรียบเทียบได้ การพิสูจน์ยืนยันได้ ความทันเวลา และความเข้าใจได้

กรอบแนวคิดของสภาวิชาชีพบัญชีกําหนดว่าความมีสาระสําคัญเป็นแง่มุมเฉพาะกิจการของความเกี่ยวข้องกับการตัดสินใจ จึงไม่มีเกณฑ์ร้อยละเดียวที่ใช้ได้กับทุกรายการ การเป็นตัวแทนอันเที่ยงธรรมหมายถึงข้อมูลครบถ้วน เป็นกลาง และปราศจากข้อผิดพลาดในกระบวนการเท่าที่ทําได้ มิได้หมายความว่าประมาณการทุกจํานวนต้องแน่นอนสมบูรณ์ สําหรับเจ้าของ/ผู้ลงทุน ต้องตรวจว่าผลตอบแทน ความเสี่ยง ฐานะ มูลค่าและการดูแลทรัพยากร ในส่วนของผู้บริหาร ต้องตรวจว่ารายได้ ต้นทุน กําไร สภาพคล่อง งบประมาณ ประสิทธิภาพและทางเลือก ด้านผู้ให้กู้/เจ้าหนี้ ต้องตรวจว่าความสามารถชําระหนี้ กระแสเงินสด หลักประกันและ Covenant องค์ประกอบงบการเงินและสมการบัญชี — องค์ประกอบพื้นฐานประกอบด้วยสินทรัพย์ หนี้สิน ส่วนของเจ้าของ รายได้ และค่าใช้จ่าย การจําแนกต้องอาศัยนิยาม เกณฑ์รับรู้ และข้อเท็จจริงของรายการ

มิใช่ชื่อเอกสารเพียงอย่างเดียว สมการบัญชีแสดงความสัมพันธ์ระหว่างทรัพยากรของกิจการกับสิทธิเรียกร้องของเจ้าหนี้และเจ้าของ และต้องสมดุลหลังบันทึกรายการทุกครั้ง ตามกรอบแนวคิด สินทรัพย์คือทรัพยากรเชิงเศรษฐกิจปัจจุบันที่กิจการควบคุมอันเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีต หนี้สินคือภาระผูกพันปัจจุบันของกิจการในการโอนทรัพยากรเชิงเศรษฐกิจอันเป็นผลจากเหตุการณ์ในอดีต และส่วนของเจ้าของคือส่วนได้เสียคงเหลือในสินทรัพย์หลังหักหนี้สินทั้งหมด สําหรับสินทรัพย์ (Asset) หมายถึงทรัพยากรเชิงเศรษฐกิจปัจจุบันที่กิจการควบคุมจากเหตุการณ์ในอดีตตามกรอบที่ใช้ ทั้งนี้ ตัวอย่างประกอบด้วยเงินสด ลูกหนี้ สินค้าคงเหลือ อุปกรณ์ สิทธิใช้ตามเกณฑ์ หมวดบัญชี ยอดปกติ และกฎเดบิต–เครดิต — เดบิตหมายถึงด้านซ้ายและเครดิตหมายถึงด้านขวาของบัญชี ผลของแต่ละด้านขึ้นกับหมวดบัญชี สินทรัพย์ ค่าใช้จ่าย และรายการลดส่วนของเจ้าของมีการเพิ่มทางเดบิต

ส่วนหนี้สิน ส่วนของเจ้าของ และรายได้มีการเพิ่มทางเครดิต ยอดปกติช่วยวิเคราะห์รายการแต่มิใช่ข้อห้ามที่ทําให้บัญชีมียอดอีกด้านไม่ได้ สําหรับสินทรัพย์ เพิ่มทางเดบิต ทั้งนี้ ลดทางเครดิต ทั้งนี้ มียอดปกติด้านเดบิต ทั้งนี้ นําเสนอในงบแสดงฐานะการเงิน ในส่วนของหนี้สิน เพิ่มทางเครดิต ทั้งนี้ ลดทางเดบิต ทั้งนี้ มียอดปกติด้านเครดิต ทั้งนี้ นําเสนอในงบแสดงฐานะการเงิน ด้านส่วนของเจ้าของ/ทุน เพิ่มทางเครดิต ทั้งนี้ ลดทางเดบิต ทั้งนี้ มียอดปกติด้านเครดิต ทั้งนี้ นําเสนอในงบแสดงฐานะการเงิน/การเปลี่ยนแปลงส่วนของเจ้าของ สําหรับรายได้ เพิ่มทางเครดิต ทั้งนี้ ลดทางเดบิต ทั้งนี้ มียอดปกติด้านเครดิต ทั้งนี้ นําเสนอในงบกําไรขาดทุนและปิดเข้าส่วนของเจ้าของ

วิเคราะห์รายการค้าด้วย 5 ขั้น — การวิเคราะห์รายการค้าเริ่มจากข้อเท็จจริงและหลักฐาน ระบุบัญชีที่ได้รับผล จัดหมวดบัญชี พิจารณาว่าเพิ่มหรือลด แล้วกําหนดเดบิตและเครดิต ขั้นสุดท้ายต้องตรวจจํานวน ความเท่ากันของสองด้าน ผลต่อสมการ รอบระยะเวลาบัญชี และความสอดคล้องกับเหตุการณ์จริงก่อนบันทึก กระบวนการเริ่มจากอ่านเหตุการณ์และหลักฐาน ต่อด้วยระบุบัญชีที่กระทบ จากนั้นจัดหมวดแต่ละบัญชี จากนั้นตัดสินเพิ่ม/ลดและเดบิต/เครดิต และสิ้นสุดที่ตรวจจํานวน เดบิต=เครดิต สมการ/งวด/คําอธิบาย สําหรับเจ้าของนําเงินสดมาลงทุน 100,000 รายการเดบิตคือเงินสด 100,000 ทั้งนี้ รายการเครดิตคือทุน 100,000 ทั้งนี้ ผลทางบัญชีคือสินทรัพย์+ / ส่วนของเจ้าของ+ ในส่วนของซื้ออุปกรณ์เงินสด 30,000 รายการเดบิตคืออุปกรณ์ 30,000 ทั้งนี้ รายการเครดิตคือเงินสด 30,000 ทั้งนี้ ผลทางบัญชีคือสินทรัพย์หนึ่งเพิ่ม อีกสินทรัพย์ลด