ความรู้ในหลักวิชาการเมืองการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

อำนาจหน้าที่ — อำนาจที่กฎหมายหรือกติกามอบให้เพื่อวัตถุประสงค์เฉพาะ ต้องใช้ภายในขอบเขต เวลาตอบให้แยก state, government, regime, administration และผู้ดำรงตำแหน่ง เพราะรัฐยังคงอยู่แม้รัฐบาล/สภา/นโยบายเปลี่ยน และอำนาจหน้าที่ต้องมีฐานเฉพาะไม่เกิดจากอิทธิพลอย่างเดียว อำนาจอธิปไตย — อำนาจสูงสุดในการปกครองรัฐ ภายในไม่ขึ้นต่ออำนาจอื่น และภายนอกมีความเป็นอิสระตามกฎหมายระหว่างประเทศ. Legitimacy — ความชอบธรรม — ประชาชนยอมรับสิทธิของสถาบันในการใช้อำนาจตามกติกาหรือไม่ แม้ไม่เห็นด้วยกับผลบางครั้ง. Legality — ความชอบด้วยกฎหมาย — การใช้อำนาจมีฐานกฎหมาย ผู้มีอำนาจ ขั้นตอน วัตถุประสงค์ และขอบเขตถูกต้องหรือไม่. Accountability — ความรับผิดรับชอบ — ผู้ใช้อำนาจต้องอธิบาย เปิดให้ตรวจสอบ และรับผลเมื่อใช้อำนาจผิดหรือผลงานล้มเหลวหรือไม่

Consent — ความยินยอม — ประชาชนมีส่วนให้ความยินยอมผ่านการเลือกตั้ง ประชามติ การรับฟัง หรือกติกาที่เป็นธรรมหรือไม่. Trust — ความไว้วางใจ — ผลงาน ความสุจริต ความสามารถ และความเป็นธรรมทำให้ประชาชนเชื่อถือเพียงใด. การกระทำอาจ ถูกกฎหมายแต่ขาดความชอบธรรมทางสังคม หากกระบวนการไม่เป็นธรรม และอาจ ได้รับความนิยมแต่ไม่ชอบด้วยรัฐธรรมนูญ หากเสียงข้างมากละเมิดสิทธิหรือเกินอำนาจ ความชอบธรรมไม่แทนความชอบด้วยกฎหมายและกลับกัน ระบอบประชาธิปไตยต้องรักษาทั้ง authorization ตามรัฐธรรมนูญ กระบวนการเป็นธรรม ผลงาน การอธิบายและช่องแก้เมื่อใช้อำนาจผิด. Political Risk — ความขัดแย้ง การเปลี่ยนรัฐบาล/กติกา เสถียรภาพสถาบัน การบังคับใช้กฎหมาย นโยบาย เศรษฐกิจ ความเชื่อมั่น ภูมิรัฐศาสตร์ และความสามารถรัฐที่อาจเปลี่ยนผลตอบแทนหรือการตัดสินใจ

ความเสี่ยงไม่เท่ากับเหตุการณ์แน่นอน — ประเมินโอกาส ผลกระทบ ระยะเวลา การแพร่กระจาย กลุ่มได้รับผล และฉากทัศน์ ไม่ใช่ทำนายแบบฟันธง. การวิจัย — ตั้งคำถาม กำหนดแนวคิด/สมมติฐาน ออกแบบเก็บข้อมูล วิเคราะห์ ตรวจข้อจำกัด และสรุปอย่างเป็นระบบ โปร่งใส และทำซ้ำหรือตรวจสอบได้. ข้อเท็จจริงกับความเห็น — ข้อเท็จจริงตรวจสอบกับหลักฐานได้ ส่วนความเห็นมีการตีความ/คุณค่า ต้องไม่ปลอมเป็นข้อมูล. สหสัมพันธ์กับเหตุ — ตัวแปรเปลี่ยนพร้อมกันไม่พิสูจน์สาเหตุ ต้องตรวจลำดับเวลา กลไก ปัจจัยกวน ทางเลือกอธิบาย และหลักฐานหลายแบบ

การประเมินทั้งความขัดแย้ง เศรษฐกิจ ความเชื่อมั่น และสถาบันก่อนคาดการณ์การตัดสินใจของรัฐบาลคือการประเมิน ความเสี่ยงทางการเมือง; การตั้งคำถาม เก็บข้อมูล วิเคราะห์ และตรวจข้อสรุปอย่างเป็นระบบคือ การวิจัย การวิเคราะห์การเมืองควรแยกข้อเท็จจริงจากความเห็น ใช้หลายแหล่ง ตรวจ causal mechanism/scenario และ uncertainty ไม่พยากรณ์เจตนาบุคคลหรือผลการเมืองจากข่าวเดียว. หลักนิติธรรม — รัฐและประชาชนอยู่ใต้กฎหมาย กฎหมายชัด คาดหมายได้ ใช้อย่างเสมอภาค ไม่ย้อนหลังลงโทษโดยไม่ชอบ มีกระบวนการเป็นธรรมและศาลอิสระ. รัฐธรรมนูญนิยม — จำกัดอำนาจรัฐบาลด้วยรัฐธรรมนูญ แบ่งแยกอำนาจ คุ้มครองสิทธิ และมีกลไกตรวจสอบจริง ไม่ใช่เพียงมีเอกสารรัฐธรรมนูญ. ความโปร่งใส — เปิดเหตุผล เกณฑ์ ข้อมูล งบ ผล และผู้รับผิดชอบในรูปที่ตรวจสอบและใช้ต่อได้

การมีส่วนร่วม — ผู้ได้รับผลกระทบเข้าถึงข้อมูล เสนอเหตุผล และมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจในเวลาที่เหมาะสม. ประสิทธิผล/ประสิทธิภาพ — บรรลุผลที่ต้องการและใช้ทรัพยากรอย่างคุ้มค่า โดยไม่แลกกับการละเมิดกฎหมายหรือสิทธิ. ความเสมอภาคและตอบสนอง — ไม่เลือกปฏิบัติ รับฟังความต้องการต่างกลุ่ม และแก้ปัญหาในเวลาที่เหมาะสม หลักนิติธรรมมีทั้งคุณภาพกฎหมายและการใช้อย่างเสมอภาค/ตรวจสอบได้ ไม่เท่ากับรัฐทำสิ่งใดก็ได้หากออกกฎหมาย หรือประชาชนเคารพคำสั่งโดยไม่มี due process การควบคุมดุลพินิจ — กำหนดเกณฑ์ เหตุผล หลักฐาน บันทึก และช่องอุทธรณ์ เพื่อลดการใช้อำนาจตามอำเภอใจ