นโยบายด้านการศึกษาของนายกรัฐมนตรี

นโยบายระบุให้ใช้ผลการประเมินประสิทธิภาพในการจัดการเรียนการสอนของครูเป็นหลักในการปรับเพิ่มวิทยฐานะ การประเมินจึงควรเห็นการออกแบบการเรียนรู้ ความเข้าใจผู้เรียน การใช้หลักฐานระหว่างเรียน การปรับวิธีสอน การดูแลความแตกต่าง และการพัฒนาวิชาชีพ ผลสัมฤทธิ์ของผู้เรียนมีความสำคัญแต่ไม่ควรใช้คะแนนดิบตัวเดียว เพราะบริบทและจุดเริ่มต้นต่างกัน หลักฐานหลายแหล่ง เช่น แผนกับชิ้นงาน การสังเกตชั้นเรียน พัฒนาการของผู้เรียน และการสะท้อนของครู ช่วยลดแรงจูงใจให้สอนเพื่อข้อสอบหรือคัดผู้เรียนซึ่งทำให้ตัวเลขต่ำออกจากระบบ

การให้อิสระแก่สถานศึกษาในการบริหารจัดการการเรียนรู้ต้องสัมพันธ์กับความพร้อมของสถานศึกษาและความถนัดของผู้เรียน อิสระช่วยให้โรงเรียนปรับเวลา เนื้อหา วิธีสอน โครงงาน ความร่วมมือ และการใช้ทรัพยากรให้เข้าบริบท แต่ต้องอยู่ภายใต้มาตรฐานผลการเรียนรู้ สิทธิ ความปลอดภัย และการตรวจสอบร่วม ส่วนกลางจึงควรกำหนดผลจำเป็นกับกรอบคุณภาพ พร้อมข้อมูล เครื่องมือ และการสนับสนุน ส่วนสถานศึกษาเลือกวิธีที่เหมาะและอธิบายเหตุผล อิสระโดยไม่สนับสนุนอาจทำให้โรงเรียนพร้อมยิ่งก้าวหน้าและโรงเรียนขาดแคลนยิ่งตามไม่ทัน ความยืดหยุ่นจึงต้องมาพร้อมการเสริมศักยภาพกับการชดเชยทรัพยากร

ความถนัดของผู้เรียนไม่ใช่ป้ายตายตัวซึ่งใช้จำกัดทางเลือก แต่เป็นข้อมูลเพื่อออกแบบเส้นทางและเปิดโอกาสทดลอง ผู้เรียนควรมีพื้นฐานสำคัญ พร้อมเลือกเรียนลึกในสิ่งสนใจและเห็นความเชื่อมโยงกับชีวิตหรืออาชีพ ครูต้องใช้การประเมินเพื่อการเรียนรู้ สนทนากับผู้เรียนและครอบครัว และปรับการสนับสนุนเมื่อความสนใจเปลี่ยน สถานศึกษาสามารถเชื่อมวิชาการ อาชีพ ศิลปะ กีฬา ชุมชน และเทคโนโลยีในโครงงานโดยยังรักษาความลุ่มลึก การยึดผู้เรียนเป็นศูนย์กลางจึงไม่ใช่ปล่อยให้เลือกทุกอย่างโดยไม่มีกรอบ แต่ให้มีเสียง ทางเลือก คำแนะนำ และความรับผิดในเส้นทางของตน

นโยบายมุ่งสร้างวัฒนธรรมการเรียนรู้ซึ่งส่งเสริมความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม วัฒนธรรมเช่นนี้ต้องยอมให้ตั้งคำถาม ทดลอง อธิบายเหตุผล รับคำวิจารณ์ และเรียนจากความผิดพลาดโดยไม่ลดมาตรฐาน ความคิดสร้างสรรค์มิใช่กิจกรรมพิเศษหลังเรียนเนื้อหา แต่เกิดเมื่อผู้เรียนใช้ความรู้หลายด้านแก้ปัญหา สร้างผลงาน และประเมินผลกระทบ นวัตกรรมต้องตอบความต้องการจริงและคำนึงถึงจริยธรรม ความปลอดภัย กับผู้ที่อาจได้รับผล การประเมินจึงควรเห็นกระบวนการ หลักฐาน การปรับปรุง และการสื่อสาร ไม่ให้คะแนนเฉพาะความแปลกใหม่หรือความสวยของชิ้นงาน