สารบัญ6 หัวข้อหลัก
- 1.บทที่ 1 กรอบยี่สิบปีเพื่อเปลี่ยนประเทศด้วยดิจิทัล
- 2.บทที่ 2 วิสัยทัศน์ สี่เป้าหมาย และสี่ระยะของดิจิทัลไทยแลนด์
- 3.บทที่ 3 โครงสร้างพื้นฐานและเศรษฐกิจดิจิทัลที่สร้างมูลค่า
- 4.บทที่ 4 สังคมคุณภาพและกำลังคนพร้อมเข้าสู่ยุคดิจิทัล
- 5.บทที่ 5 รัฐบาลดิจิทัลและความเชื่อมั่นในระบบเทคโนโลยี
- 6.บทที่ 6 กลไกขับเคลื่อนจากนโยบายสู่ผลประเทศ
บทที่ 1 กรอบยี่สิบปีเพื่อเปลี่ยนประเทศด้วยดิจิทัล
นโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม พ.ศ. 2561–2580 เป็นแผนแม่บทระยะยาวยี่สิบปีสำหรับกำหนดทิศทางการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลพัฒนาประเทศ จัดทำภายใต้กฎหมายว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคมและเชื่อมกับยุทธศาสตร์ชาติรวมถึงแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ สถานะของแผนจึงต่างจากโครงการเทคโนโลยีรายหน่วย เพราะทำหน้าที่กำหนดผลประเทศที่ทุกภาคส่วนต้องร่วมสร้าง แล้วให้แผนเฉพาะด้าน แผนหน่วยงาน งบประมาณ และมาตรการต่าง ๆ ถ่ายทอดไปสู่การปฏิบัติ
บริบทของแผนเกิดจากการแข่งขันทางเศรษฐกิจที่เข้มขึ้น โลกเชื่อมโยงไร้พรมแดน และเทคโนโลยีเปลี่ยนรูปแบบการผลิต การค้า การทำงาน การเรียนรู้กับการใช้ชีวิตอย่างรวดเร็ว เทคโนโลยีดิจิทัลไม่เป็นเพียงเครื่องมือสนับสนุนงานเดิม แต่สร้างบริการ ธุรกิจ และรูปแบบความสัมพันธ์ใหม่ ประเทศที่เข้าถึงโครงสร้างพื้นฐาน มีคนพร้อมใช้ข้อมูลและนวัตกรรม และมีกติกาน่าเชื่อถือย่อมสร้างผลิตภาพกับโอกาสได้มากกว่า ขณะที่ประเทศซึ่งปรับช้าจะเผชิญช่องว่างด้านการแข่งขัน ความเหลื่อมล้ำ และการพึ่งพาเทคโนโลยีจากภายนอก
การประเมินสถานการณ์ในเอกสารชี้ให้เห็นทั้งโอกาสและข้อจำกัด ประเทศมีการใช้โทรศัพท์เคลื่อนที่และอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้น แต่คุณภาพ ราคา และการเข้าถึงยังไม่เท่าเทียม เนื้อหาดิจิทัลบางกลุ่มไม่ตอบความต้องการของท้องถิ่น ธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมใช้เทคโนโลยีเชิงลึกไม่มาก ภาครัฐมีระบบแยกส่วนและขอข้อมูลซ้ำ ส่วนกำลังคนดิจิทัลเชิงวิชาชีพยังขาดทั้งปริมาณกับทักษะเฉพาะ ความเสี่ยงการฉ้อโกง อาชญากรรมไซเบอร์และการละเมิดข้อมูลยังลดความเชื่อมั่น จึงต้องพัฒนาองค์ประกอบเหล่านี้พร้อมกัน
หลักพื้นฐานของแผนคือสอดคล้องกับทิศทางประเทศ ใช้ประโยชน์สูงสุดจากพลวัตเทคโนโลยี ประกันการเข้าถึงของคนทุกกลุ่ม วางแผนจากข้อมูลความพร้อมและความต้องการ สร้างความเชื่อมั่นในการใช้เทคโนโลยี และพัฒนาเศรษฐกิจกับสังคมควบคู่กัน การลงทุนเครือข่ายโดยไม่มีทักษะหรือบริการที่มีคุณค่าอาจทำให้โครงสร้างถูกใช้ไม่เต็มที่ การเร่งธุรกิจโดยละเลยสิทธิและความปลอดภัยย่อมบั่นทอนความไว้วางใจ ส่วนบริการรัฐที่ทันสมัยแต่คนบางกลุ่มเข้าไม่ถึงก็เพิ่มความเหลื่อมล้ำรูปแบบใหม่
ความหมายของการพัฒนาดิจิทัลในแผนจึงเป็นการเปลี่ยนระบบ ไม่ใช่โครงการไอทีหลายโครงการวางข้างกัน โครงสร้างพื้นฐานทำให้เข้าถึง เศรษฐกิจทำให้เทคโนโลยีสร้างมูลค่า สังคมทำให้ประโยชน์กระจาย กำลังคนทำให้ผู้ใช้กับผู้สร้างมีสมรรถนะ รัฐบาลดิจิทัลปรับบริการและการตัดสินใจ ส่วนความเชื่อมั่นวางกฎหมาย มาตรฐานและความมั่นคงปลอดภัย หกด้านนี้ต้องส่งเสริมกันตลอดยี่สิบปีและปรับวิธีตามบริบท โดยรักษาวิสัยทัศน์ระยะยาวไม่ให้เปลี่ยนตามเทคโนโลยีรายกระแส การตัดสินใจในแต่ละช่วงจึงต้องมองผลข้ามด้าน เช่น โครงข่ายต้องช่วยทั้งธุรกิจ โรงเรียน โรงพยาบาลและบริการรัฐ ขณะที่มาตรฐานข้อมูลต้องเอื้อการใช้ประโยชน์พร้อมคุ้มครองสิทธิ ความสำเร็จเกิดจากความสอดคล้องของทั้งระบบมากกว่าความโดดเด่นของโครงการใดโครงการหนึ่ง
บทที่ 2 วิสัยทัศน์ สี่เป้าหมาย และสี่ระยะของดิจิทัลไทยแลนด์
วิสัยทัศน์ของแผนคือ “ปฏิรูปประเทศไทยสู่ดิจิทัลไทยแลนด์” โดยดิจิทัลไทยแลนด์หมายถึงยุคที่ประเทศสามารถสร้างสรรค์และใช้เทคโนโลยีดิจิทัลอย่างเต็มศักยภาพในการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน นวัตกรรม ข้อมูล ทุนมนุษย์ และทรัพยากรอื่น เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจและสังคมให้มั่นคง มั่งคั่งและยั่งยืน คำว่า “ปฏิรูป” บ่งว่าผลที่ต้องการไม่ใช่การเพิ่มเครื่องมือในระบบเดิม แต่เป็นการเปลี่ยนกระบวนการผลิต บริการรัฐ การเรียนรู้ การมีส่วนร่วม และกติกาให้เหมาะกับโลกดิจิทัล
เป้าหมายแรกคือเพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันด้วยนวัตกรรมและเทคโนโลยีดิจิทัล เพื่อให้ไทยแข่งขันในเวทีโลก อุตสาหกรรมดิจิทัลมีบทบาทต่อเศรษฐกิจมากขึ้น และธุรกิจฐานรากกับธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมใช้ดิจิทัลสร้างศักยภาพและเข้าถึงตลาด เป้าหมายนี้มองทั้งการใช้เทคโนโลยีเพิ่มผลิตภาพของภาคเศรษฐกิจเดิมและการสร้างอุตสาหกรรมหรือบริการใหม่ ตัวชี้วัดด้านอันดับการแข่งขันและสัดส่วนมูลค่าเศรษฐกิจดิจิทัลเป็นเครื่องชี้ทิศของแผน มิใช่ผลที่รับประกันว่าจะเกิดโดยอัตโนมัติ
เป้าหมายที่สองคือสร้างโอกาสทางสังคมอย่างเท่าเทียมด้วยข้อมูลข่าวสารและบริการผ่านสื่อดิจิทัล ประชาชนทุกกลุ่ม โดยเฉพาะผู้ด้อยโอกาส ต้องเข้าถึงเทคโนโลยีและสื่อได้อย่างเหมาะสม และคุณภาพชีวิตดีขึ้นจากทรัพยากรสารสนเทศกับบริการสาธารณะ แผนมองอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงเป็นโครงสร้างพื้นฐานสำคัญและใช้ดัชนีพัฒนาด้านเทคโนโลยีสารสนเทศเป็นตัวสะท้อนความพร้อม แต่การเข้าถึงที่แท้ต้องรวมราคา อุปกรณ์ ทักษะ เนื้อหาภาษาไทยและท้องถิ่น การออกแบบสำหรับคนพิการ รวมถึงความสามารถใช้เทคโนโลยีอย่างรับผิดชอบ
เป้าหมายที่สามคือพัฒนาทุนมนุษย์สู่ยุคดิจิทัล ทั้งประชาชนที่ต้องมีความรู้เท่าทันและใช้เทคโนโลยีให้เกิดประโยชน์ บุคลากรทุกสาขาที่ต้องผสานดิจิทัลกับงาน และผู้เชี่ยวชาญซึ่งสร้างนวัตกรรมระดับสากล เป้าหมายที่สี่คือปฏิรูปกระบวนทัศน์การทำงานและการให้บริการของรัฐด้วยเทคโนโลยีกับข้อมูล ให้โปร่งใส มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล บริการต้องตอบประชาชนได้รวดเร็วและเชื่อมโยงกัน ขณะที่ข้อมูลช่วยการตัดสินใจและเปิดพื้นที่ให้ตรวจสอบหรือมีส่วนร่วม เป้าหมายสองด้านนี้ทำให้การพัฒนาคนกับการเปลี่ยนองค์กรเดินคู่กัน
ภูมิทัศน์ดิจิทัลแบ่งเส้นทางยี่สิบปีเป็นสี่ระยะ ระยะแรก Digital Foundation เร่งวางรากฐานดิจิทัล ระยะที่สอง Digital Thailand I: Inclusion ทำให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมตามแนวทางประชารัฐ ระยะที่สาม Digital Thailand II: Full Transformation เปลี่ยนประเทศไทยสู่ดิจิทัลไทยแลนด์เต็มรูปแบบและใช้ประโยชน์จากนวัตกรรมได้เต็มศักยภาพ ส่วนระยะที่สี่ Global Digital Leadership มุ่งให้ประเทศอยู่ในกลุ่มประเทศพัฒนาแล้วและสร้างความยั่งยืนด้วยดิจิทัล ระยะเหล่านี้เป็นลำดับความพร้อมที่ต่อยอดกัน แต่ยุทธศาสตร์ทั้งหกเริ่มทำร่วมกันและปรับน้ำหนักตามช่วง การผ่านจากระยะหนึ่งสู่อีกระยะจึงต้องพิจารณาผลจริงและความพร้อมของแต่ละพื้นที่ มิใช่อาศัยเวลาในปฏิทินเพียงอย่างเดียว
เนื้อหาสรุปนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาส่วนบุคคล ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ หรือนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต