กฎหมายเอกชนกลางของไทย ครอบคลุมตั้งแต่สิทธิบุคคล สัญญา ทรัพย์สิน ครอบครัว ไปจนถึงมรดก
→ส่วนนี้ช่วยให้เห็น 'แผนที่' ของกฎหมายทั้งฉบับก่อนลงรายละเอียด เพื่อให้รู้ว่าข้อสอบถามเรื่องใดอยู่บรรพไหน
→ส่วนนี้วางรากฐานว่ากฎหมายใช้อย่างไรเมื่อไม่มีบทบัญญัติตรง และหลักความสุจริตผูกพันทุกคน
เมื่อไม่มีกฎหมายบัญญัติไว้ตรง ให้ใช้ลำดับนี้: จารีตประเพณีท้องถิ่น → กฎหมายใกล้เคียง → หลักกฎหมายทั่วไป บุคคลทุกคนต้องกระทำโดยสุจริตในการใช้สิทธิและชำระหนี้ และ ให้สันนิษฐานก่อนว่าทุกคนกระทำโดยสุจริต ส่วนอัตราดอกเบี้ยตามกฎหมายเมื่อไม่ได้กำหนดไว้คือ ร้อยละ 7.5 ต่อปี
เหตุสุดวิสัย คือเหตุที่ไม่อาจป้องกันได้แม้ผู้ประสบจะระมัดระวังตามสมควรแก่ฐานะแล้ว หลักการตีความเอกสาร: ถ้าตีความได้ 2 นัย ให้เลือกนัยที่ทำให้ผลบังคับได้ดีกว่า และถ้ายังสงสัยให้ตีความเป็นคุณแก่ฝ่ายที่ต้องเสียในมูลหนี้ ถ้าตัวอักษรกับตัวเลขขัดกัน ให้ถือตัวอักษรเป็นหลัก
วิธีลงชื่อในเอกสารที่กฎหมายบังคับทำเป็นหนังสือ
→ส่วนนี้อธิบายว่าใครมีสิทธิตามกฎหมายได้บ้าง และความสามารถในการทำนิติกรรมแตกต่างกันอย่างไรตามวัย/สภาพ
สภาพบุคคล เริ่มเมื่อคลอดแล้วอยู่รอดเป็นทารก และสิ้นสุดเมื่อตาย ทารกในครรภ์มีสิทธิได้ถ้าภายหลังคลอดรอดชีวิต บรรลุนิติภาวะเมื่ออายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ หรือเมื่อสมรส (ตามเงื่อนไขของกฎหมาย)
คนวิกลจริตที่ยังไม่ถูกศาลสั่ง นิติกรรมเป็นโมฆียะเฉพาะเมื่อพิสูจน์ได้ว่าทำในขณะจริตวิกลอยู่ และ คู่กรณีอีกฝ่ายรู้ว่าวิกลจริต ต่างจากคนที่ถูกสั่งแล้วซึ่งโมฆียะทุกกรณี
ภูมิลำเนาของบุคคลประเภทต่างๆ
เนื้อหาสรุปนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาส่วนบุคคล ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ หรือนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต