ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์

เมื่อบุคคลไม่อาจจัดการกิจการของตนเพราะเหตุที่กฎหมายกำหนด ศาลอาจสั่งให้เป็นคนไร้ความสามารถหรือคนเสมือนไร้ความสามารถ ผลของคำสั่งต่างกันทั้งผู้ที่เข้ามาช่วยและขอบเขตการทำนิติกรรม คนไร้ความสามารถอยู่ในความอนุบาลและการกระทำของตนมีผลตามกติกาที่เคร่งกว่า ส่วนคนเสมือนไร้ความสามารถอยู่ในความพิทักษ์และยังทำกิจการทั่วไปได้ แต่การสำคัญบางประเภทต้องได้รับความยินยอม การแยกสถานะเหล่านี้ต้องดูคำสั่งศาล ไม่อาจวินิจฉัยจากอาการหรือความเห็นของคู่สัญญาเพียงฝ่ายเดียว ขณะเดียวกันภูมิลำเนาทำหน้าที่ผูกบุคคลเข้ากับสถานที่สำหรับการชำระหนี้ การส่งคำบอกกล่าว และการดำเนินคดี

นิติบุคคลมีสิทธิและหน้าที่ได้ภายในขอบวัตถุประสงค์ อำนาจ และหน้าที่ที่กฎหมายหรือข้อบังคับกำหนด การแสดงเจตนาของนิติบุคคลกระทำผ่านผู้แทนหรือองค์กรของนิติบุคคล จึงต้องแยกการกระทำที่ผูกพันนิติบุคคลออกจากความรับผิดส่วนตัวของผู้กระทำ หากผู้แทนทำหน้าที่ก่อความเสียหายแก่ผู้อื่น นิติบุคคลอาจต้องรับผิดและยังมีสิทธิไล่เบี้ยตามเงื่อนไขของกฎหมาย ส่วนทรัพย์ในความหมายของประมวลครอบคลุมวัตถุมีรูปร่างและวัตถุไม่มีรูปร่างที่อาจมีราคาและถือเอาได้ การจำแนกอสังหาริมทรัพย์ สังหาริมทรัพย์ ทรัพย์แบ่งได้ และทรัพย์นอกพาณิชย์ส่งผลต่อแบบของนิติกรรม การโอน และการบังคับชำระหนี้

นิติกรรมเกิดจากการแสดงเจตนาที่มุ่งให้เกิดผลทางกฎหมาย จึงต้องตรวจทั้งเจตนาภายใน ถ้อยคำหรือพฤติการณ์ที่แสดงออก ความสามารถของคู่กรณี วัตถุประสงค์ และแบบที่กฎหมายบังคับ เจตนาลวง การสำคัญผิด กลฉ้อฉล และการข่มขู่อาจทำให้ผลของนิติกรรมต่างกันระหว่างไม่เกิดผลตั้งแต่ต้นกับยังมีผลอยู่จนกว่าจะถูกบอกล้าง การให้สัตยาบันใช้ได้เฉพาะกรณีที่กฎหมายเปิดทาง มิใช่เครื่องเยียวยานิติกรรมทุกชนิด เงื่อนไขและเงื่อนเวลาช่วยผูกผลของนิติกรรมกับเหตุการณ์ในอนาคต ส่วนอายุความจำกัดเวลาใช้สิทธิเรียกร้อง โดยศาลไม่ยกขึ้นเองและลูกหนี้อาจสละประโยชน์แห่งอายุความเมื่อครบแล้วได้ การแยกโมฆะ โมฆียะ และอายุความจึงเป็นฐานก่อนเข้าสู่เรื่องหนี้และสัญญา (มักออกสอบ)