บทนำ — ขอบเขตระบบอุดมศึกษา
พระราชบัญญัติการอุดมศึกษา พ.ศ. 2562 กำหนดกรอบส่งเสริม กำกับ และพัฒนาสถาบันอุดมศึกษาของรัฐและเอกชน โดยต้องอ่านร่วมกับกฎหมายจัดตั้งสถาบัน กฎหมายกระทรวง และกฎหมายเฉพาะแต่ละประเภท. การจัดอุดมศึกษามุ่งพัฒนาคน ความรู้ งานวิจัย นวัตกรรม และบริการวิชาการให้สอดคล้องกับความต้องการประเทศ เคารพความหลากหลายของสถาบัน และรักษาคุณภาพกับประโยชน์สาธารณะ. สถาบันมีความเป็นอิสระทางวิชาการและการบริหารภายในขอบเขตกฎหมาย พร้อมหน้าที่รับผิดชอบต่อผู้เรียน สังคม และการใช้ทรัพยากร ความเป็นอิสระไม่ใช่ข้อยกเว้นจากมาตรฐาน ความโปร่งใส หรือการตรวจสอบ. คณาจารย์ นักวิจัย และผู้เรียนควรมีเสรีภาพศึกษา สอน วิจัย และแสดงความคิดเห็นโดยสุจริตตามหลักวิชาการ ภายใต้จริยธรรม สิทธิของผู้อื่น และกฎหมาย การแทรกแซงต้องมีเหตุที่ชอบและได้สัดส่วน
สถาบันต้องเปิดเผยหลักสูตร ค่าใช้จ่าย คุณสมบัติ อัตราสำเร็จ และข้อมูลสำคัญอย่างถูกต้อง จัดการเรียนตามมาตรฐาน มีระบบอุทธรณ์ร้องเรียน และคุ้มครองผู้เรียนเมื่อปรับหรือยุติหลักสูตร
ความเสมอภาคในการเข้าถึง
ระบบอุดมศึกษาต้องขยายโอกาสแก่ผู้มีความสามารถจากทุกกลุ่ม ลดอุปสรรคทางเศรษฐกิจ พื้นที่ ความพิการ และสังคม โดยใช้ทุน การออกแบบที่เข้าถึงได้ และเส้นทางเรียนรู้ที่ยืดหยุ่น. แผนกำหนดทิศทางการผลิตกำลังคน การวิจัย การพัฒนาสถาบัน และการจัดสรรทรัพยากรให้เชื่อมยุทธศาสตร์ประเทศ สถาบันต้องใช้เป็นกรอบจัดทำแผนของตนและรายงานผลลัพธ์. คณะกรรมการการอุดมศึกษามีบทบาทเสนอแนะนโยบาย แผน มาตรฐาน และมาตรการกำกับตามกฎหมาย พิจารณาข้อมูลภาพรวมและความแตกต่างของสถาบัน โดยแยกหน้าที่เชิงนโยบายจากการบริหารรายวันของสถาบัน. มาตรฐานครอบคลุมผลลัพธ์ผู้เรียน การวิจัย นวัตกรรม บริการวิชาการ ศิลปวัฒนธรรม และการบริหารจัดการ สถาบันต้องแปลงเป็นระบบประกันคุณภาพและหลักฐานตามพันธกิจของตน
สถาบันรับผิดชอบสร้างระบบประกันคุณภาพที่ติดตามหลักสูตร การสอน บุคลากร ทรัพยากร และผลลัพธ์ ใช้ข้อมูลปรับปรุงต่อเนื่องและเปิดเผยผลอย่างเข้าใจได้ ไม่จัดทำเอกสารเพื่อการตรวจเพียงครั้งคราว
เนื้อหาสรุปนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาส่วนบุคคล ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ หรือนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต