ระเบียบสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาว่าด้วยการบริหารสถานศึกษา พ.ศ. 2552

ข้อควรระวังสำคัญคือเห็นหมายเลขข้อเดิมในแบบฟอร์มแล้วใช้ต่อโดยไม่ตรวจวันมีผล การเปลี่ยนระเบียบไม่ทำให้ภารกิจหาย แต่เปลี่ยนชื่อฝ่าย งาน ขอบเขต และสายบังคับบัญชาที่ต้องปรับให้ตรง. ระเบียบ 2569 อาศัยอำนาจตามมาตรา 30 แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2546 และใช้กับสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา. คำว่า “ผู้เรียน” ครอบคลุมนักเรียน นักศึกษา และผู้เข้ารับการฝึกอบรม ส่วน “ผู้บริหารสถานศึกษา” ครอบคลุมผู้อำนวยการ รองผู้อำนวยการ และตำแหน่งเทียบเท่าตามที่ระเบียบกำหนด. ระเบียบแยกครูผู้สอน ครูอาจารย์ บุคลากรในสถานศึกษา คณะกรรมการสถานศึกษา สถานประกอบการ คณะวิชา/ภาควิชา แผนกวิชา และงานพัฒนาหลักสูตรสายเทคโนโลยีหรือสายปฏิบัติการ เพื่อให้มอบหมายหน้าที่ได้ตรงหน่วย

เมื่อตอบสถานการณ์ต้องอ่านคำเรียกให้ตรงระดับ เช่น งานกับแผนกวิชาไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และสถานประกอบการเป็นภาคีจัดการศึกษา ไม่ใช่หน่วยงานภายในวิทยาลัย. ข้อ 7 กำหนดให้สถานศึกษาจัดการศึกษาและฝึกอบรมโดยยืดหยุ่น สร้างโอกาสและความเสมอภาค สอดคล้องผู้เรียน ตลาดแรงงาน สถานประกอบการ และบริบทเศรษฐกิจ สังคม ท้องถิ่น วัฒนธรรม เทคโนโลยี และสิ่งแวดล้อม. สถานศึกษาต้องประสานภาคี ระดมทรัพยากร สร้างผู้มีสมรรถนะวิชาชีพ ส่งเสริมวิจัย นวัตกรรม สิ่งประดิษฐ์ ทำนุบำรุงศาสนา ศิลปวัฒนธรรม กีฬา พลานามัย และอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม. ภารกิจยังรวมการศึกษาเชิงธุรกิจ การรับงานค้า รับจ้าง ผลิตเพื่อจำหน่าย การพัฒนาผู้เรียนทั้งกาย ใจ สติปัญญา คุณธรรม วินัย สิทธิ หน้าที่ และความรับผิดชอบในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข

รายการเหล่านี้เป็นผลลัพธ์ระดับสถานศึกษา ไม่ได้แปลว่างานเดียวต้องทำทุกเรื่อง การบริหารต้องแยกเจ้าภาพหลัก ผู้ประสาน และผู้อนุมัติตามโครงสร้าง. ข้อ 8 แบ่งการบริหารเป็นสี่ฝ่าย ไม่ใช่ห้าฝ่ายตามความเคยชินของผังเดิม ได้แก่ฝ่ายบริหารทรัพยากร ฝ่ายยุทธศาสตร์และแผนงาน ฝ่ายกิจการนักเรียนนักศึกษา และฝ่ายวิชาการ. แต่ละฝ่ายมีหน้าที่วางแผน ควบคุม กำกับ ดูแลงานในกลุ่มของตน และยังต้องประสานข้ามฝ่าย เพราะสถานการณ์จริงมักแตะหลายงาน เช่น เด็กหลุดจากระบบเกี่ยวทั้งครูที่ปรึกษา ทะเบียน แผนกวิชา และเครือข่ายภายนอก. แผนภูมิแนบท้ายแสดงผู้อำนวยการสถานศึกษาเป็นผู้บริหารสูงสุด เชื่อมคณะกรรมการสถานศึกษาในฐานะกลไกส่งเสริม สนับสนุน ให้คำปรึกษา และให้ความเห็นชอบตามอำนาจ

การตั้งชื่อใหม่ในคำสั่งภายในต้องตรงกับระเบียบ หากยังใช้ชื่อฝ่ายเดิมควรทำ mapping งานเก่า–งานใหม่ กำหนดวันเปลี่ยนผ่าน และไม่ปล่อยให้เรื่องค้างเพราะไม่รู้เจ้าภาพ. ข้อ 13 อนุญาตให้ผู้อำนวยการมอบหมายรองผู้อำนวยการคนหนึ่งรับผิดชอบบริหารฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งหรือหลายฝ่ายได้ จึงไม่จำเป็นต้องมีรองผู้อำนวยการหนึ่งคนต่อหนึ่งฝ่ายเสมอ. การมอบหมายต้องเป็นลายลักษณ์อักษร ระบุขอบเขต อำนาจตัดสินใจ การรายงาน การแทนกัน และไม่ขัดกฎหมาย หลักเกณฑ์บุคคล การเงิน พัสดุ หรืออำนาจเฉพาะที่มอบต่อไม่ได้. รองผู้อำนวยการยังอยู่ภายใต้การบังคับบัญชาของผู้อำนวยการ การรับหลายฝ่ายไม่ทำให้กลายเป็นผู้บริหารสูงสุดหรือมีอำนาจนอกคำสั่งมอบหมาย

ในทางบริหารควรตรวจภาระงาน ความเสี่ยง และการถ่วงดุล หากผู้รับหลายฝ่ายจนอนุมัติ ตรวจรับ และควบคุมอยู่ในคนเดียว ต้องจัดการแบ่งหน้าที่ให้เหมาะสม