ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยพนักงานราชการ พ.ศ. 2547 และที่แก้ไขเพิ่มเติม

2560 ซึ่งใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2560 และแก้ข้อ 8 (6) เพียงประเด็นเดียว การใช้กฎหมายปัจจุบันต้องอ่านระเบียบ พ.ศ. 2547 โดยแทนข้อความข้อ 8 (6) ด้วยฉบับแก้ พ.ศ. 2560 แล้วอ่านร่วมกับประกาศคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการในเรื่องกลุ่มงาน กรอบอัตรากําลัง การสรรหา แบบสัญญา ค่าตอบแทน สิทธิประโยชน์ การประเมิน และวินัย รวมถึงข้อกําหนดของส่วนราชการกับเงื่อนไขสัญญาที่ไม่ขัดต่อฐานกฎหมายระดับสูงกว่า คํานิยาม ขอบเขตส่วนราชการ และหน้าที่ทั่วไป — พนักงานราชการ หมายถึงบุคคลซึ่งได้รับการจ้างตามสัญญาจ้าง ได้รับค่าตอบแทนจากงบประมาณของส่วนราชการ และเป็นพนักงานของรัฐเพื่อปฏิบัติงานให้ส่วนราชการนั้น ส่วน “สัญญาจ้าง” หมายถึงสัญญาจ้างพนักงานราชการตามระเบียบนี้ สถานะจึงเกิดจากการสรรหาและทําสัญญาที่ถูกต้อง

ไม่เกิดจากการมอบหมายงานหรือการเบิกค่าตอบแทนเพียงอย่างเดียว ส่วนราชการ ครอบคลุมกระทรวง ทบวง กรม ส่วนราชการชื่ออื่นที่มีฐานะเป็นกรม และหน่วยงานอื่นของรัฐที่มีฐานะเป็นส่วนราชการตามกฎหมายที่เกี่ยวข้อง แต่ไม่รวมราชการส่วนท้องถิ่น ส่วน “หัวหน้าส่วนราชการ” คือปลัดกระทรวง ปลัดทบวง อธิบดี หัวหน้าหน่วยงานที่มีฐานะเป็นกรม หรือผู้ว่าราชการจังหวัดซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างตามขอบเขตของตน คําว่า “คณะกรรมการ” ในระเบียบหมายถึงคณะกรรมการบริหารพนักงานราชการ ส่วนเลขาธิการคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนเป็นผู้รักษาการตามระเบียบ และสํานักงาน ก.พ. รับผิดชอบงานธุรการของคณะกรรมการ การแยกบทบาทนี้ทําให้เห็นว่าหัวหน้าส่วนราชการเป็นผู้บริหารสัญญารายบุคคล ขณะที่ คพร.

กําหนดมาตรฐานกลางของระบบ ประเภทพนักงานราชการและกลุ่มงาน — ระเบียบแบ่งพนักงานราชการเป็น 2 ประเภท ประเภทแรกคือ พนักงานราชการทั่วไป ซึ่งปฏิบัติงานประจําทั่วไปของส่วนราชการในด้านบริการ เทคนิค บริหารทั่วไป วิชาชีพเฉพาะ หรือเชี่ยวชาญเฉพาะ ประเภทที่สองคือ พนักงานราชการพิเศษ ซึ่งใช้ความรู้หรือความเชี่ยวชาญสูงมากเป็นพิเศษสําหรับเรื่องสําคัญและจําเป็นเฉพาะของส่วนราชการ ตําแหน่งจําแนกเป็น 6 กลุ่มงาน ได้แก่ กลุ่มงานบริการ กลุ่มงานเทคนิค กลุ่มงานบริหารทั่วไป กลุ่มงานวิชาชีพเฉพาะ กลุ่มงานเชี่ยวชาญเฉพาะ และกลุ่มงานเชี่ยวชาญพิเศษ คพร. อาจกําหนดกลุ่มงานย่อยเพิ่มเติม และเป็นผู้ประกาศว่าพนักงานประเภทใดอยู่ในกลุ่มใด รวมถึงกําหนดลักษณะงานกับคุณสมบัติเฉพาะของกลุ่มงาน

ส่วนราชการกําหนดชื่อตําแหน่งภายในกลุ่มงานให้เหมาะกับหน้าที่ได้ แต่ไม่อาจเปลี่ยนสาระของกลุ่มงานหรือคุณสมบัติเฉพาะที่ คพร. กําหนด ชื่อตําแหน่งจึงไม่ใช่เกณฑ์เดียวสําหรับประเภท อัตราค่าตอบแทน หรือวิธีประเมิน ต้องตรวจลักษณะงาน ผลผลิต ระดับความรับผิดชอบ ความเชี่ยวชาญ และประกาศที่ใช้กับกลุ่มงานนั้นร่วมกัน คุณสมบัติและลักษณะต้องห้ามตามข้อ 8 ที่แก้ไขแล้ว — ผู้ที่จะได้รับการจ้างต้องมี สัญชาติไทย และมีอายุ ไม่ต่ํากว่า 18 ปี ทั้งต้องไม่เป็นบุคคลล้มละลาย ไม่เป็นผู้มีกายทุพพลภาพจนไม่สามารถปฏิบัติหน้าที่ได้ ไร้ความสามารถ จิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบ หรือเป็นโรคตามที่กําหนดในกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการพลเรือน การพิจารณาสุขภาพต้องเชื่อมกับความสามารถปฏิบัติหน้าที่และฐานกฎหมาย มิใช่ใช้ความเห็นทั่วไปแทนเกณฑ์

บุคคลต้องไม่ดํารงตําแหน่งทางการเมือง ไม่เป็นกรรมการพรรคการเมืองหรือเจ้าหน้าที่พรรคการเมือง ไม่เคยถูกลงโทษให้ออก ปลดออก หรือไล่ออกจากราชการ รัฐวิสาหกิจ หรือหน่วยงานอื่นของรัฐ และในวันที่จะรับจ้างต้องไม่เป็นข้าราชการ ลูกจ้างของส่วนราชการ พนักงานหรือลูกจ้างของหน่วยงานรัฐ รัฐวิสาหกิจ หรือราชการส่วนท้องถิ่นอยู่แล้ว ฉบับที่ 2 พ.ศ. 2560 แก้ลักษณะต้องห้ามเรื่องโทษจําคุก โดยผู้เคยต้องรับโทษจําคุกตามคําพิพากษาถึงที่สุดยังไม่ต้องห้ามเมื่อเป็นความผิดโดยประมาท ความผิดลหุโทษ หรือเป็นผู้ พ้นโทษมาแล้วเกิน 5 ปี สําหรับกรณีหลัง ผู้สมัครต้องยื่น หนังสือรับรองความประพฤติ ว่าไม่เป็นผู้บกพร่องในศีลธรรมอันดีจนเป็นที่น่ารังเกียจของสังคม ตามแบบที่เลขาธิการ ก.พ. กําหนดเพื่อประกอบการพิจารณา