บทนำ — สถานะและโครงสร้าง
รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2560 ประกอบด้วยบททั่วไป พระมหากษัตริย์ สิทธิ หน้าที่ของประชาชนและรัฐ สถาบันการเมือง ศาล องค์กรอิสระ การปกครองท้องถิ่น การแก้ไข การปฏิรูป และบทเฉพาะกาล. ฉบับที่ 1 พุทธศักราช 2564 แก้ระบบเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็น 400 คนแบบแบ่งเขตและ 100 คนแบบบัญชีรายชื่อ พร้อมหลักบัตรเลือกตั้งแยกตามประเภท. บทบัญญัติ กฎหมาย กฎ หรือการกระทำใดที่ขัดรัฐธรรมนูญใช้บังคับมิได้ องค์กรของรัฐจึงต้องตีความและใช้อำนาจภายในขอบเขตที่รัฐธรรมนูญรับรอง. หมวดพระมหากษัตริย์กำหนดพระราชสถานะ พระราชอำนาจตามรัฐธรรมนูญ และกลไกผู้สำเร็จราชการแผ่นดิน โดยการใช้อำนาจรัฐต้องเป็นไปตามบทบัญญัติและธรรมเนียมประชาธิปไตย
บุคคลย่อมใช้สิทธิได้เท่าที่ไม่ถูกจำกัดโดยรัฐธรรมนูญหรือกฎหมาย การจำกัดต้องอาศัยกฎหมาย ไม่ขัดหลักนิติธรรม ไม่เพิ่มภาระเกินสมควร และไม่กระทบศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
ความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
บุคคลเสมอกันในกฎหมาย การเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมด้วยเหตุส่วนบุคคลหรือสถานะต่าง ๆ ทำไม่ได้ ขณะที่มาตรการช่วยเหลือผู้เสียเปรียบอาจทำได้ตามเงื่อนไข. การจับ คุมขัง ค้น ลงโทษ และสันนิษฐานความผิดต้องเป็นไปตามกฎหมาย บุคคลมีสิทธิได้รับความคุ้มครองในชีวิต ร่างกาย เคหสถาน การสื่อสาร และกระบวนพิจารณาที่เป็นธรรม. รัฐจำกัดการแสดงความคิดเห็น สื่อ การชุมนุม สมาคม พรรคการเมือง และศาสนาได้เฉพาะฐานกฎหมายกับเหตุที่รัฐธรรมนูญยอมรับ และต้องได้สัดส่วน. บุคคลกับชุมชนมีสิทธิอนุรักษ์วัฒนธรรม จัดการทรัพยากร และเสนอความเห็นต่อโครงการที่อาจกระทบรุนแรง โดยรัฐมีหน้าที่จัดข้อมูล การมีส่วนร่วม และมาตรการป้องกัน
หน้าที่ครอบคลุมการพิทักษ์ชาติ ปฏิบัติตามกฎหมาย เคารพสิทธิผู้อื่น ไปใช้สิทธิเลือกตั้ง รับราชการทหาร เสียภาษี และร่วมต่อต้านการทุจริตตามขอบเขตกฎหมาย
เนื้อหาสรุปนี้จัดทำขึ้นเพื่อการศึกษาส่วนบุคคล ห้ามคัดลอก ทำซ้ำ หรือนำไปใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต