ผู้พิพากษาในกิจกรรมฝึกอบรมได้รับข้อเท็จจริงสมมติในหัวข้อ “ประมาท” ข้อเท็จจริงคือ ผู้กระทำมิได้เจตนา แต่ไม่ใช้ความระมัดระวังที่บุคคลในภาวะเช่นนั้นพึงมีทั้งที่อาจใช้ได้ แนววินิจฉัยใดใช้หลักกฎหมายได้ตรง
กเป็นความผิดทุกฐานเช่นเดียวกับเจตนา
ขอาจเป็นการกระทำโดยประมาท แต่รับผิดเฉพาะเมื่อมีกฎหมายบัญญัติความผิดฐานประมาทไว้
คไม่ต้องดูว่ากฎหมายบัญญัติฐานประมาทหรือไม่
งเป็นเจตนาเล็งเห็นผลโดยอัตโนมัติ
เฉลยอธิบาย
มาตรา 59 นิยามประมาทจากการขาดความระมัดระวังตามวิสัยและพฤติการณ์ และให้รับผิดฐานประมาทเมื่อบทกฎหมายบัญญัติไว้ อ้างอิง: ประมวลกฎหมายอาญาฉบับที่ใช้บังคับปัจจุบัน ตรวจสอบกับระบบกลางทางกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (https://law.go.th/) และราชกิจจานุเบกษา (https://ratchakitcha.soc.go.th/) จึงเลือกข้อ B; ตัวเลือกอื่นสับสนองค์ประกอบ ขยายความรับผิดเกินบทบัญญัติ หรือไม่ตรวจเงื่อนไขของเหตุยกเว้น