คณะทำงานคุ้มครองสิทธิพบขั้นตอนที่อาจไม่เป็นธรรมในเรื่อง “เขตอำนาจศาลคดีแพ่งทั่วไป” ข้อเท็จจริงคือ โจทก์จะฟ้องคดีเกี่ยวกับหนี้ต่อศาลที่ไม่ใช่ศาลซึ่งจำเลยมีภูมิลำเนาและมูลคดีไม่ได้เกิดในเขตนั้น ข้อสรุปใดมีฐานกฎหมายรองรับ
กโจทก์เลือกศาลใดในประเทศก็ได้เสมอ
ขฟ้องได้เฉพาะศาลที่โจทก์มีภูมิลำเนา
คคู่ความตกลงสร้างอำนาจศาลที่กฎหมายไม่มีได้ทุกกรณี
งต้องตรวจใหม่ เพราะโดยหลักเสนอคำฟ้องต่อศาลที่จำเลยมีภูมิลำเนาหรือศาลที่มูลคดีเกิด
เฉลยอธิบาย
มาตรา 4 (1) วางหลักเขตอำนาจศาลจากภูมิลำเนาจำเลยหรือสถานที่มูลคดีเกิด จึงต้องเชื่อมข้อเท็จจริงกับเขตศาล ไม่ใช่เลือกตามความสะดวกฝ่ายเดียว อ้างอิง: ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งฉบับที่ใช้บังคับปัจจุบัน และระบบกลางทางกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา (https://law.go.th/) จึงเลือกข้อ D ส่วนข้ออื่นขยายสิทธิหรืออำนาจเกินเงื่อนไขของกฎหมาย